دیابت و بیماریهای قلب و عروق
مهمترین علت پیدایش بیماری های قلبی- عروقی، تصلب شرایین می باشد. تصلب شرایین سبب می شود كه سرخرگ های گوناگونی كه به سمت های مختلف بدن خون میرسانند، بهتدریج سخت و تنگ گردند و توانایی آنها برای انتقال اكسیژن و مواد غذایی به سلول های بدن كاهش یابد. عواملی هستند كه موجب سریعتر شدن تصلب شرایین می گردند و در صورت وجود آنها احتمال پیدایش بیماری قلبی- عروقی افزایش پیدا می كند. برای پیشگیری از پیدایش بیماریهای قلبی- عروقی و مرگ و میر و ناتوانی ناشی از آنها، باید این عوامل خطر را بشناسید و به توصیههای پزشكی توجه نمایید.
عوامل خطر برای بیماری های قلب و عروق عبارتنداز: سن بالا، جنس مذكر، سابقه خانوادگی بیماری قلبی زودرس، فشار خون بالا، افزایش چربی خون 0به ویژه كلسترول)، دیابت قندی، سیگار كشیدن، چاقی، كم تحركی (انجام ندادن فعالیت های بدنی) و اختلال در انعقاد خون.
با توجه به اینكه دیابت از عوامل خطر بیماری های قلبی-عروقی است و معمولاٌ با عوامل خطر دیگر همراهی دارد (و گاهی شاید ایجاد كنندة آنها باشد)، مبتلایان به دیابت باید بیش از دیگران مراقب سلامت قلب و عروق خود باشند. پژوهشهای فراوان پزشكی نیز نشان داده اند كه عوامل خطر قلبی- عروقی در مبتلایان به دیابت نوع 2 شایعتر هستند.
بیماری های قلبی- عروقی را می توان به سه گروه عمده تقسیم كرد:
• بیماری های كرونری قلب
• حوادث عروقی مغز
• بیماری رگهای محیطی
بیماریهای كرونری قلب
قلب یك پمپ عضلانی به اندازة مشت گره كرده انسان است كه در هر دقیقه به طور متوسط 60 تا 100 بار می تپد و خون را در بدن به گردش در می آورد. گردش خون سبب میشود كه اكسیژن و مواد غذایی به اندام های بدن برسد و مواد زائد ناشی از فعالیت سلول ها نیز دفع گردد. عضله قلب هم از این قاعده مستثنی نیست و باید خونرسانی مناسب داشته باشد تا این كار حیاتی خود را به درستی انجام دهد. خونرسانی به عضله قلب توسط رگ هایی موسوم به «سرخرگ های كرونر» صورت می گیرد. رسیدن خون به قلب و میزان فعالیت عضله قلب تا حدی مشابه وضعیت عرضه و تقاضا است؛ هرچه قلب فعالیت بیشتری داشته باشد (مثلاٌ هنگام فعالتهای سنگین بدنی یا اضطراب و تنش)، به خون بیشتری احتیاج خواهد داشت. سرخرگهای كرونر باید بتوانند این افزایش نیاز را تأمین كنند و گرنه سلولهای عضله قلب با مشكل روبرو خواهند شد.
تصلب شرایین و همچنین پیدایش لخته درون رگهای كرونر سبب می شود كه خونرسانی به سلول های عضله قلب كاهش یابد. در نتیجة كمبود اكسیژن و مواد غذایی و انباشت مواد زائد در عضله قلب، دردی پدید می آید كه به «درد قلبی» یا «آنژین صدری» معروف است. اگر سرخرگ كرونر به طور كامل (به وسیله تنگی شدید یا لخته خون) بسته شود، سلولهای قلبی مربوط به حوزه آن سرخرگ خواهند مرد كه به این وضعیت «انفاركتوس قلبی» میگویند. گاهی نیز در اثر اختلال شدید و گسترده در كاركرد عضله قلب، مرگ ناگهانی رخ می دهد.
برای دانلود به ادامه مطلب بروید
ادامه مطلب
